W 2018 roku firma B3D s.c. została objęta dofinansowaniem na operację w ramach działania „Realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność” objętego Priorytetem 4 Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej w zakresie Programu Operacyjnego „Rybactwo i Morze” na lata 2014 – 2020, w ramach celu: Wspieranie różnicowania działalności w ramach rybołówstwa przemysłowego i poza nim, wspieranie uczenia się przez całe życie i tworzenie miejsc pracy na obszarach rybackich i obszarach akwakultury obejmującej różnicowanie działalności lub dywersyfikacja zatrudnienia osób wykonujących pracę związaną z sektorem rybołówstwa i akwakultury przez tworzenie lub utrzymanie miejsc pracy niezwiązanych z podstawową działalnością rybacką. Operacja jest realizowana pt. „Alternatywny rozwój lokalnej działalności gospodarczej w innowacyjnych technologiach”. W wyniku realizacji operacji zostanie osiągnięty cel określony jako: Szeroko rozumiany rozwój przedsiębiorstwa w zakresie jakościowym i ilościowym. Efektem operacji jest wzrost zatrudnienia poprzez utworzenie miejsca pracy w ilości 1 etatu oraz wzrost dochodowości przedsiębiorstwa. Całkowita wartość operacji to 226.487,40 zł; wartość pomocy finansowej przyznanej na realizację operacji: 92.068,00 zł; współfinansowanie ze środków Unii Europejskiej, w ramach EFMR, wynosi 78.258,00 zł.
  • en
  • de
2019-05-08

Projektowanie 3D krok po kroku

Projektowanie 3D

Oprogramowanie do projektowania

Niezależnie od tego, czy interesuje Cię projektowanie wnętrz 3D, projektowanie biżuterii 3D, czy może wykonujesz modelowanie 3D pod wydruk, niezbędne jest odpowiednie oprogramowanie. Do najczęściej wykorzystywanych narzędzi można zakwalifikować następujące programy:

  • Blender
  • Cinema 3
  • 3ds Max
  • Wings 3D
  • ArchiCAD
  • Maya
  • 3DCrafter
  • Autodesk Inventor
  • FreeCad
  • CATIA
  • Solidworks
  • Inventor
  • TinkerCad


Czytaj także: Manipulator 3D i jego zastosowanie

Projektowanie 3D we wszystkich wymienionych wyżej programach opiera się na podobnej zasadzie. Poszczególne obiekty oraz ich elementy składowe są prezentowane w formie połączonych punktów na płaszczyźnie XYZ (długość, szerokość i wysokość). W zależności od ilości punktów na siatce zmienia się szczegółowość modelu. Przykładowo, wykonując projektowanie pokoju 3D stosuje się najczęściej modele Low Poly - zajmują mniej pamięci, a ich renderowanie przebiega szybciej niż w przypadku modeli High Poly.  Należy jednak pamiętać, że poszczególne programy różnią się jednak od siebie wieloma istotnymi możliwościami oraz aspektami takimi jak np. rodzaj licencji, czy wsparcie developerów bądź społeczności.

Rysunek 3D

Rysunki 3D krok po kroku

Jeśli projektujemy z myślą o wydrukach 3D powinniśmy tworzyć modele w taki sposób, aby możliwe było ich wykonanie. Drukowanie 3D ma pewne ograniczenia technologiczne - najczęściej w przypadku obiektów o nietypowej geometrii lub zawierających “zawieszone w powietrzu” elementy. Wówczas stosuje się wsporniki (suporty), które zapobiegają opadaniu filamentu pod wpływem siły grawitacji. Muszą być one uwzględnione w projekcie. Niestety takie podejście ma również pewne wady takie jak chociażby zwiększone zużycie filamentu oraz charakterystyczne ślady, które pozostają na wydruku. Dlatego bardziej doświadczone osoby stosują pewne metody oraz sztuczki, które znacząco ułatwiają drukowanie np. projektowanie w odpowiedniej pozycji. Doskonałym przykładem jest trójwymiarowy model schodów. Jeśli będziemy chcieli go wydrukować w klasycznej pozycji, kolejne stopnie będą wymagały wsporników, ale wystarczy ustawić projekt jedną z krawędzi do podłoża, aby można było wydrukować całość beż jakichkolwiek suportów. Jak widać projektowanie 3D pod wydruk to dziedzina, która wymaga nie tylko wiedzy i odpowiednich narzędzi, ale również zmysłu przestrzennego, który pozwala unikać kluczowych ograniczeń.

Przygotowanie do druku

Gdy już zaprojektujmy model 3D należy zapisać go w formacie STL. To standardowy format zapisu obsługiwany przez większość programów przeznaczonych do projektowania 3D. Następnie projekt należy pociąć przy pomocy slicera, czyli dedykowanego oprogramowania, które konwertuje model na pojedyncze warstwy, a następnie generuje tzw. G-Code (format zapisu eksportowany bezpośrednio do drukarki). Jak widać droga od pomysłu do wydruku nie jest prosta, ale świadomość, że udało nam się wydrukować model, który został przez nas samodzielnie zaprojektowany, z pewnością nam to wynagrodzi. Warto wspomnieć, że alternatywą dla projektowania jest skanowanie 3D. W wyniku skanowania otrzymujemy gotową siatkę punktów - model, którego kopie możemy wykonać w drukarce.